Dit is mijn route is een onderzoek naar hoe typografie in de publieke ruimte kan worden ingezet om de straat terug te claimen. Het project gaat over iets wat bijna elke vrouw kent maar wat zelden hardop wordt benoemd: de route die je neemt op basis van veiligheid in plaats van voorkeur. De straat die je ’s avonds vermijdt, de omweg die je maakt, het extra opletten als je alleen loopt. Ik vond het niet normaal dat dit zo vanzelfsprekend is geworden.
Geïnspireerd door protestbewegingen waarbij handgemaakte letters fysiek vorm geven aan ongehoorde stemmen, ontwikkelde ik een eigen lettertype: met verf onder mijn schoenen, waarbij elke stap een letter wordt en elke letter een claim. Ik was hier.
Het werk bestaat uit drie elementen: een zelfontworpen lettertype dat vrij beschikbaar is voor iedereen, een nachtelijke projectie op straten die ik vroeger vermeed, en een fysieke interventie die ik samen met andere vrouwen uitvoerde. Niet als symbool, maar als daad. Van daaruit wil ik laten zien dat de mogelijkheden eindeloos zijn: Klein of groot, alleen of samen. De claim hoeft niet altijd spectaculair te zijn om iets te betekenen. Het lettertype is openlijk beschikbaar, waardoor iedereen zijn eigen route kan claimen.
Dit is mijn route. Wat is jouw route?
Dutch Design Daily schreef een stukje over de graduationshow en mijn werk, wat te lezen is via de knop hieronder!
